Medya55

29 Ağustos 1922 gecesi ne düşündüler diye merak ediyorum bazen...

Savaşa giderken dönemeyebileceğini düşünmek, anasının babasının elini son kez öpebilmek ve belki de sevdiğini son kez gördüğünü bilmek nasıl bir duyguydu.

Gece savaş meydanında son kez gökyüzüne baktı belki gecenin havasını içine çekti. Allah'ım sen utandırma" diye dua etti.

Çünkü yarın ölüme meydan okuyacak, vatanı için ülkesi için kendi dönemese de arkasında bıraktıkları için bu son şansı...

Çünkü bizim aklımıza onların bir tercih seçenekleri yok..

“Ya İstiklal Ya Ölüm “

Peki Ebedi Başkomutanımız Gazi Mustafa Kemal Atatürk ne düşündü ;

Söyleyeyim;

Afyon Ovasına bakarken birkaç saat sonra başlayacak savaşı değil yüzlerce yıl sonrasını düşündü.

“Kadınıyla çocuğuyla genciyle yaşlısıyla koskoca bir ülkeyi...”

O bizleri hatta doğmamış çocuklarımızı da düşündü.

Sadece dönmeyi düşünmediler ne kendisi ne de yetiştirdiği askerler...

O yüzden bizler 30 Ağustos Zafer Bayramı derken yarım kalmış hayallerin acısını hissediyoruz yüreğimizde Atatürk deyince minnet oluyor cümlelerimiz şükran duyuyoruz.

Ne mutlu bu vatan için yapılanları anlayanlara...

30 Ağustos Zafer Bayramımızın 100. Yılı Hepimize Kutlu Olsun...