Medya55

Bir gün 24 saat.

Ama birçok kadın için gün aslında daha uzun.

Sabah herkes uyanmadan önce başlayan bir tempo…

Evden çıkarken geride bırakılan onlarca küçük sorumluluk…

İş yerinde verilen mücadele…

Akşam eve dönünce bitmeyen ikinci mesai.

Bir kadının günü çoğu zaman görünmeyen işlerle dolu.

Planlamak, toparlamak, düşünmek, hatırlamak, yetişmek.

Sabah 07.00’de başlayan koşturmaca bazen gece yarısına kadar sürüyor.

Arada ki zaman diliminde kimsenin fark etmediği onlarca iş bitiyor, onlarca sorun çözülüyor.

• 07.00 — Gün başlar. Çoğu zaman ilk uyanan odur.
• 08.00 — Evden çıkmadan önce bir düzen kurulur; herkesin günü hazırlanır.
• 09.00 — İş başlar. Masada, sahada, sınıfta, hastanede ya da bir dükkânda…
• 13.00 — Kısa bir mola. Ama zihindeki yapılacaklar listesi hiç susmaz.
• 18.00 — İş biter gibi görünür. Aslında günün ikinci bölümü başlar.
• 20.00 — Ev, yemek, düzen, ilgilenilmesi gereken insanlar…
• 22.00 — Günün yorgunluğu çöker ama yarın için düşünmek hâlâ sürer.
• 23.00 — Sessizlik geldiğinde bile zihnin içinde küçük planlar yapılır.

Çünkü bir kadının emeği çoğu zaman yalnızca yaptığı işlerle ölçülmez.

Aynı zamanda düşündükleriyle, hatırladıklarıyla, yetiştirdikleriyle ölçülür.

Belki bu yüzden 8 Mart sadece bir kutlama günü değildir.

Bir durup bakma günüdür.

Hayatın ritmini sessizce taşıyan kadınlara bakma günü.

Evlerde, sokaklarda, iş yerlerinde, hayatın tam ortasında var olan kadınlara…

Bugün bir teşekkür yetmez.

Bir çiçek de yetmez.

Ama görmek önemli bir başlangıçtır.

Çünkü görünmeyen emek, fark edildiği anda değer kazanmaya başlar.

Ve belki de 8 Mart’ın en gerçek anlamı tam olarak budur:

Dünyayı her gün biraz daha yaşanır kılan kadınları gerçekten görmek.

8 Mart Dünya Kadınlar Gününüz Kutlu Olsun...