Çorum Beton Yığınlarının Arasında Nefes Almaya Çalışıyor
İnsanoğlu, anıları, tutunduğu değerleri, bir zamanlar kendisinin koşup oynadığı yerleri, şimdi yeni neslin elinde görünce hüzünle karışık mutluluk duyar, bende buradaydım bu yaştaydım diye düşünür.
Cumhuriyet'in şehrimizde ki ilk binalarının teker teker yıkıldığını,eski devlet hastanesinin ise kaderine terk edildiğini daha önce üzülerek anlatmıştım.
Bugün ise daha acı bir eylemle karşılaştım...
Yazı çarşı tarafına yürüdüğüm de yaklaşık 2 senedir restorasyonu süren Çorum Ulu Camii'nin bahçesinde ki asırlık ağaçların kesildiğini gördüm.
Bahçe düzenlemesi adı altında,ömrünü tamamladı adı altında ağaçlar kesiliyor.
Görmediğimiz ağaçların değil bizim ömrümüz bitiyor.Betonların arasına sıkıştık sessizce ölüyoruz.
Soruyorum size sokakta ki hayvanlara,Milli değerlere camii bahçesinde ki ağaçları belediyelerden dahi koruyamıyorsak neden yaşıyoruz?
Hayattan koparılan bir canlıların vebali hepimize değil mi ?



Benzer Haberler
Kadir Gecemiz Mübarek Olsun
Bir Meslekten Daha Fazlası: Hekimlik
Bir Milletin Sesinin Kağıda Döküldüğü Gün 12 Mart 1921
Bir Kadının Görünmeyen 16 Saati
Hoş geldin Ya Şehr-i Ramazan
Bazı Günler Kalpten Başlar
Dünya Öykü Günü Kutlu Olsun
Sinema Salonlarında Bu Hafta