Medya55

Dağlarda ki kar eriyordu ve durumumuzun ciddiyetini kavradığımız da Bunny öleli haftalar olmuştu…

Bazı cümleler sizi büyük bir serüvene hazırlar ya işte yukarıda ki cümle de tam olarak böyle sizi içine çekiyor.

Hikayemizin anlatıcısı Richard California'nın Plano Kasabasına doğup büyüyen çoğunlukla ailesinin çok ilgilenmediği,hayatı garanti olsun diye bir dönem doktor olmayı düşünmüş lakin hiç ona uygun olmadığını anlayınca yarım bırakmış 19 yaşında genç…

Bulunduğu kasabadan bir an önce kurtulmaya çalışan Richard dolabını karıştırırken tesadüfen Vermont Şehrinde ki Hampten Kolejinden bir broşür buluyor ve hayatını değiştirecek ilk adımı atıyor. Yeni okulun da öncesinde 2 sene Antik Yunanca eğitimine devam etmek istese de okul dersin öğretmeni Julian'ın çok sınırlı sayıda öğrenci aldığını ve onu kabul etmeyeceğini söylese de biraz şans biraz da Richard'ın güzel hikâye kurmacalarının yardımıyla kendini özenle seçilmiş 5 öğrencinin arasında buluyor.

Sonrasında bizi eşsiz sonbahar tasvirleri, Antik Yunan mitleri, hikâyeler, kompozisyonlar, birlikte girilen dersler ve kütüphanede geçirilen uzun saatler karşılıyor. Richard, uzaktan hayranlıkla izlediği bu dünyanın içine öyle derin bir şekilde çekiliyor ki bir süre sonra kendisini yalnızca o çevrenin bir parçası olarak değil, sanki yıllardır ait olduğu yerdeymiş gibi hissediyor. Ancak bu büyüleyici dünyanın içinde zamanla bazı çatlaklar belirmeye başlıyor. Arkadaşlarının tuhaflıklarını fark ediyor, kendisinden saklanan bir şeyler olduğunu sezmeye başlıyor. Hayranlık duyduğu bu insanların ve kusursuz görünen hayatlarının ardında, henüz tam olarak anlamlandıramadığı karanlık bir taraf yatıyor.

Ve kitabın başında bahsedilen cinayet’e giden yol ayrımı tam da burada başlar…

Bazı kitaplar bittiğinde hikâye sona erer ama Gizli Tarih öyle değil. Kitabı kapatıyorsunuz, karakterler bir süre daha zihninizde yaşamaya devam ediyor.

Kitabı kapatıyorsunuz, karakterler bir süre daha zihninizde yaşamaya devam ediyor.

Donna Tartt, insanı yalnızca işlenen bir suçun değil o suça giden yolun da tanığı yapıyor.Bir grup gencin kendilerine ait bir dünya kurmasını, bu dünyanın dışarıdan ne kadar büyülevici görünürse görünsün kendi icinde nasıl çürüyebildiğini okuyoruz. Soğuk Vermont havası, klasik dillere duyulan hayranlık, ayrıcalıklı bir çevrenin içine gizlenmiş huzursuzluk.. 

Her şeyin kendine has bir çekiciliği var. Fakat sayfalar ilerledikçe bu çekiciliğin altında başka bir şeyin yattığını hissediyorsunuz.

Richard ise benim için yalnızca yaşananları anlatan kişi olarak kalmadı. Başlangıçta kendisine ve geçmişine dair anlattıklarından kuşku duyduğum, hatta biraz serseri bulduğum Richard'ın zamanla arkadaşları  yaptıklarını görmek düşüncelerimi değiştirdi.Charles hastalandiğında yanında kalması,Camille'i yaşananlardan uzak tutmaya çalışması, Henry'nin sırlarını saklaması..

Bütün bunlar bana, insanın birine duyduğu bağlılığın her zaman doğru olanı yapmak anlamına gelmediğini düşündürdü.Bazen birini sevmek, onun karanlığına da ortak olmak demek.

Sanırım kitabın beni en çok düşündüren tarafı da buydu. Bu gençler birbirlerine gerçekten bağlı mıydı, yoksa birlikte sakladıkları sırlar mı onları birbirine bağlı  tutuyordu? 

Belki de ikisi birden, zira insan ilişkileri her zaman birbirinden kolayca ayrılabilen duygulardan oluşmuyor. 

Sevgiyle Kalın...