Medya55

Bazı insanlar sadece yaşamaz; gördükleri her yaprağın hışırtısını, iç çekişlerin ardındaki o sessiz fırtınayı ve gecenin koyuluğuna saklanan sırlar derler. İşte yazarlar, tam da bu inceden inceye sızan hayatı kelimelerle ören, kelimelerden kendine bir vatan kuran insanlardır.

Dünya Yazarlar Günü, sadece kâğıtla kalemi buluşturanların değil; asıl meselesi insan kalbi olanların günüdür. Çünkü yazmak; bazen karanlıkta el yordamıyla bir çıkış aramak, bazen de kimsenin cesaret edemediği o derin sulara korkusuzca dalmaktır. Bir yazar masanın başına oturduğunda aslında yalnız değildir; zihnindeki binlerce sesle, hiç tanımadığı ruhlara omuz verir.

Kimi zaman Saint Petersburg'un sisli sokaklarında yankılanan gotik bir fısıltıyla, kimi zaman da sıcacık bir kasaba hikâyesinin nostaljisiyle sarar bizi kelimeler. Yazar, insanın hem en karanlık köşelerini aydınlatır hem de en masum yaralarını şefkatle sarar. Okura "Yalnız değilsin, ben de bu yollardan geçtim" demenin en zarif yoludur yazmak.

Bugün, o cümleleri kurarken ruhundan bir parça eksilten, her satırda yeniden doğan ve dünyaya kendi penceresinden şefkatle bakan tüm kalem erbabının günü kutlu olsun.

İyi ki yazıyoruz, iyi ki kelimeler var; çünkü başka türlü nasıl sığardık bu koca dünyaya?

Dünya Yazarlar Gününüz Kutlu Olsun...